Nehalennia speciosa
Dwergjuffer

De donkerblauwe waterjuffer ( Coenagrion armatum ) is een soort van blauwe waterjuffer van de familie Coenagrionidae. Deze soort kreeg zijn algemene naam door zijn ontdekking in 1903 en is in Engeland aanwezigheid in een zeer beperkt gebied van de Norfolk Broads.

Op het eerste gezicht lijkt deze waterjuffer misschien meer op een blauwstaartjuffer of een roodoogjuffer dan op een typische Coenagrion-soort. Beide geslachten hebben een kenmerkende zwarte buik met gekleurde segmenten aan zowel de basis als de punt. Mannetjes hebben zeer grote aanhangsels die hen onderscheiden van vergelijkbare soorten.

Identificatie.

De donkere waterjuffer is tussen de 31 en 34 millimeter lang. De soort is zeer donker gekleurde maar heeft contrasterende lichte delen aan het begin en aan het einde van het achterlijf.
De mannelijke exemplaren hebben een geheel donkere achterlijfssegmenten. Het borststuk is lichter van kleur. Het begin van het achterlijf en de top van het achterlijf kunnen blauw zijn, maar hebben vaak een groene zweem. Dit levert een kenmerkende turkooizen kleur op. In het lichtgekleurde segment 9 staat een zwarte, bekervormige figuur. Schouderstrepen ontbreken of zijn sterk gereduceerd. De onderste achterlijfsaanhangselen zijn opvallend lang en breed, met het blote oog goed zichtbaar.
De vrouwelijke exemplaren hebben lichte delen op borststuk maar het begin van het achterlijf en de topvan achterlijf zijn lichtblauw tot groen, soms roze gekleurd. Segment 2 is licht gekleurd met een spitse, vaak ruitvormige zwarte vlek en segment 8 is licht gekleurd met bekervormige zwarte vlek. Segmenten 4 tot en met 7 geheel donker gekleurd. De schouderstrepen normaal ontwikkeld.
De levenscyclus van de donkere waterjuffer duurt waarschijnlijk een jaar. De larven gaan volgroeid de winter in en sluipen in korte tijd uit van eind april tot half mei.

Libel.
Coenagrion armatum.

Voortplanting.

Op veel plaatsen is deze waterjuffer verloren gegaan omdat hij broedt in vijvers, sloten en langzaam stromende riviertjes met een goede waterkwaliteit. V eel van zijn broed gebied in Nedrland en Engeland is verloren gegaan. De broedbiologie is slecht bekend. Eieren worden op de stengels afgezet en op bladeren van drijvende en ondergedoken waterplanten. De larven leven tussen waterplanten en komen waarschijnlijk na een jaar tevoorschijn.

Vliegtijd.

Verspreiding

In Nederland vliegt de donkere waterjuffer van eind april tot eind mei. In Groot-Brittannië zijn de meeste waarnemingen van eind mei tot eind juli. Mannetjes zitten op drijvende bladeren. Het is een sterk vliegende waterjuffer.

Verspreiding.

De soort komt voor in Armenië, Finland, Georgië, Duitsland, Nederland, Polen, Rusland en Zweden. In het Verenigd Koninkrijk is de libel bijna uitgestorven. Op de Nederlandse Rode lijst (libellen) van 2004 gold de donkere waterjuffer nog als verdwenen, maar op de lijst van 2015 is de status veranderd in ernstig bedreigd. Rond het jaar 2000 werd de soort, die in Nederland verdwenen was, herontdekt op een aantal locaties in de Weerribben, waar in de jaren erop ook andere plekken werden gekoloniseerd.

Dieren van het zelfde geslacht Coenagrion .
(30 soort in de lijst.)

Commentaar.

Er is 1 aanvulling geweest voor dit artikel.

  1. H.J. van Rooten September 2015

    Wij maken gebruik van bronnen, foto's, video's enz. van het internet, maar ook uit boeken en encyclopedieën. Het kan dat onbedoeld copyright gebruikt wordt, waarschuw ons zodat we dit direkt kunnen aanpassen.

Uw commentaar.

Uw e-mail adres zal niet worden getoond.